Garść statystyk

Ankiety statystyczne odnośnie zażywania substancji psychoaktywnych są przeprowadzane w Polsce co 4 lata od 2002 roku. W 2014 roku zbadano 1135 osób w wieku 15-64 lat. Według ostatniej ankiety kannabinoidy mają najwyższy wskaźnik jednokrotnego zażycia – 16,2%, na drugim miejscu jest amfetamina – 1,7%, ecstasy na poziomie 1,6% i kokaina ze wskaźnikiem 1,3%. Pod względem wieku najwyższy odsetek zażywania narkotyków jest wśród osób w wieku 25-34 lat.

Informacje na temat ilości osób, które przyznają się do udziału w terapii uzależnień w Polsce są zbierane od 2008 roku przez Krajowe Biuro do Spraw Przeciwdziałania Narkomani. Według danych z 2014 roku, około 37% osób biorących udział w terapii przyznało się do zażywania innych stymulantów niż kokaina (35% – kannabinoidy, 15% – opioidy). Odrobinę inny schemat zaobserwowano u nowych pacjentów – 45% przyznawało się do zażywania kannabinoidów, 36% – inne stymulanty i 5% – opioidy. Wśród nich więcej niż jedna trzecia zażywała opioidy dożylnie.

W Polsce wyróżnia się dwa typy leczenia uzależnienia od narkotyków: model psychologiczno-społeczny i leczenie farmakologiczne (za pomocą substytutów). Model psychologiczno-społeczny jest modelem dominującym i zawiera w sobie następujące rodzaje terapii:
– społeczności terapeutyczne;
– program 12 kroków;
– grupy wsparcia;
Terapia może być prowadzona stacjonarnie lub w trybie ambulatoryjnym – osoba poddająca się terapii przychodzi na umówione sesje z psychologiem lub terapeutą.

Pracownicy naszego ośrodka wykorzystują model psychologiczno-społeczny, bazując głównie na tworzeniu społeczności terapeutycznej, która jest charakterystyczna dla pobytu długoterminowego. W takim środowisku, dzięki opiece terapeutów rezydent poznaje motywacje swoich destrukcyjnych zachowań i przez to jest w stanie je wyeliminować. Grupa terapeutyczna z kolei konstruktywnie wpływa na socjalną stronę pobytu, a także jest kolejnym elementem, który pomaga poznać siebie podczas terapii.